و شک
بر شانههای خمیدهام
جاینشین سنگینی توانمند بالی شد
که دیگر بارش
به پرواز
احساس نیازی
نبود…
به پرواز شک کرده بودم، زمانی که شانههایم از وبال بال خمیده بود…
سپتامبر 18, 2008 بدست 1scarecrow
سپتامبر 18, 2008 بدست 1scarecrow
و شک
بر شانههای خمیدهام
جاینشین سنگینی توانمند بالی شد
که دیگر بارش
به پرواز
احساس نیازی
نبود…
یاد داری که زمن خنده کنان پرسیدی
چه ره آورد سفر دارم از این راه دراز ؟
چهره ام را بنگر تا بتو پاسخ گوید
اشک شوقی که فروخفته به چشمان نیاز
چه ره آورد سفر دارم ای مایه عمر؟
سینه ای سوخته در حسرت یک عشق محال
نگهی گمشده در پرده رویایی دور